Moja historia

Urodziłem się w 1949 roku w Malmbäck pod Nässjö, w sercu Smalandii. W latach 1969–1974 studiowałem historię, historię idei oraz nauki polityczne na Uniwersytecie w Lund, a następnie zdobyłem wykształcenie nauczycielskie w Linköping. Można wyrwać Smalandczyka ze Smalandii, ale nigdy Smalandii ze Smalandczyka.

Od 1980 roku całe życie zawodowe poświęciłem relacjonowaniu spraw Europy Środkowej i Wschodniej jako korespondent zagraniczny. W 1983 roku zamieszkałem w Warszawie, gdzie spędziłem ponad trzydzieści lat. Pisałem dla ETC, dodatku 7 Dagar dziennika Svenska Dagbladet, gazety Göteborgs Handels- och Sjöfartstidning oraz przez trzy dekady dla Göteborgs-Posten, a także dla duńskich Berlingske i Weekendavisen, fińskiego nadawcy publicznego Yle w radiu i telewizji oraz dla Baltic Worlds.

Relacjonowałem Solidarność i stan wojenny, upadek komunizmu, lata przemian po 1989 roku oraz drogę tych krajów do Unii Europejskiej. W 1992 roku prezydent Lech Wałęsa odznaczył mnie medalem za działalność na rzecz opozycji demokratycznej.

Z biegiem lat stałem się przede wszystkim historykiem. Napisałem Polen i historien (Polska w historii), Stalins mord i Katyń (Zbrodnia Stalina w Katyniu) — uhonorowaną nagrodą Polonica w 2010 roku i przetłumaczoną na polski, niemiecki i fiński — Ukraina i historien (Ukraina w historii), Polen! Quo vadis? oraz Tyskland och Förintelsen i historien (Niemcy i Zagłada w historii). Dziś mieszkam w Malexander w regionie Östergötland i wykładam w całej Szwecji o historii Polski, Ukrainy i Europy.